هوش مصنوعی و زیرساخت قدرت؛ راهبرد ایران در عصر پردازش چیست؟
باتری خودرو با صفحات پانچ چیست؟
شهر باید مراقب حیله مافیاها باشد!
اشتباهات رایج در ارسال اظهارنامه مالیاتی که باعث جریمه میشود
خرید طلای آبشده بدون دغدغه؛ نگاهی به خدمات والگلد
واکاوی حقوقی سازوکار هماهنگی تعارضزدایی در چارچوب فرایند بورگنشتوک
توسعه از جامعه آغاز میشود، بازخوانی یک روایت متفاوت از موفقیت چین
دوره آموزش رایگان یک میلیون راهنما
آیا دولت نسخه اقتصادی برای فردای توافق دارد؟
پیشنهادی که نمیتوان رد کرد، هنر معامله در خاورمیانه
بعضی میخواهند جای دشمن و منتقد را عوض کنند. هرکس از دفاع از ایران بگوید، «جنگطلب» معرفی میشود و هرکس نسبت به بدعهدی آمریکا هشدار دهد، مقصر شکست دیپلماسی. برای برخی، توافق با آمریکا چنان به اولویت تبدیل شده که امنیت، بازدارندگی و حتی انسجام ملی به حاشیه رانده میشود. خطر واقعی زمانی آغاز میشود که جنگ روایتها، مردم را مقابل یکدیگر قرار دهد و دوقطبیسازی، بزرگترین سرمایه کشور یعنی وحدت ملی را هدف بگیرد.
محمدعلی صلحچی و امیرحسین عسگری در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: مفهوم «هماهنگی جلوگیری از تعارض» به مجموعهای از ترتیبات عملیاتی اطلاق میشود که با هدف پیشگیری از تداخل ناخواسته عملیات نظامی، اشتباه در شناسایی اهداف یا تشدید غیرعمدی مخاصمات طراحی میشوند. این مفهوم در رویه بینالمللی سابقهای قابل توجه دارد و در دهههای اخیر از طریق خطوط ارتباطی اضطراری و سازوکارهای هماهنگی میان دولتها توسعه یافته است.
دیوید اوکس در مقاله چرا چین ثروتمند شد و هند نه؟ استدلال میکند که ریشه این شکاف را باید بسیار پیشتر و در تحولات اجتماعی و نهادی دو کشور جستوجو کرد.
یک طرح بلندپروازانه است که با هدف تجهیز یک میلیون نفر به مهارتهای استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی و همچنین مهارتهای هوش مصنوعی و سوادآموزی راهنما در طول سه سال آینده اجرا میشود.
آینده اقتصاد ایران را نه متن توافق، بلکه کیفیت تصمیمات اقتصادی پس از توافق تعیین خواهد کرد.
امیرحسین عسگری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: منطق راهبردی ایجاب میکند که تهران به جای مدیریت صرف بحران، به دنبال طراحی ابتکاری دیپلماتیک باشد که بتواند از موقعیت دشوار کنونی، فرصتی برای بازتعریف روابط با غرب و کاهش هزینههای تقابل بسازد.
تحول فینتک در دهه اخیر را باید یکی از مهمترین دگرگونیهای ساختاری اقتصاد جهانی دانست؛ تحولی که نهتنها صنعت بانکداری، بلکه مفهوم پول، اعتماد، مالکیت داده و حتی نقش دولتها در نظام مالی را دستخوش تغییر کرده است. اگر در گذشته، نظام مالی بر پایه شعب فیزیکی، فرایندهای کند، ساختارهای متمرکز و انحصار اطلاعات شکل گرفته بود، امروز جهان به سمت معماری جدیدی حرکت میکند که در آن داده، زیرساخت دیجیتال و هوش مصنوعی مهمترین داراییهای اقتصادی محسوب میشوند.
جهان در حال ورود به عصر جدیدی از رقابت اقتصادی است؛ عصری که در آن تجارت آزاد جای خود را به ژئواکونومی، حمایتگرایی صنعتی و امنیت اقتصادی داده است. از تشدید رقابت آمریکا و چین تا بازگشت دولتها به مدیریت زنجیره تأمین، گزارش «تجارت جهانی ۲۰۲۶» تصویری روشن از تحولات اقتصاد جهانی ارائه میدهد.