🔺 فردای توافق؛ برنامه اقتصادی دولت برای نجات ایران چیست؟
آقای پزشکیان، آقای همتی و آقای مدنیزاده؛
اگر فردا توافقی حاصل شود و بخشی از تحریمها کاهش یابد، بدون تردید اقتصاد ایران از برخی فشارهای خارجی رها خواهد شد. دسترسی به منابع ارزی آسانتر میشود، هزینه مبادلات کاهش مییابد، صادرات نفت افزایش پیدا میکند و فضای روانی بازارها تا حدی آرامتر خواهد شد.
اما یک پرسش اساسی همچنان باقی میماند:
❓ آیا توافق به تنهایی میتواند اقتصاد ایران را نجات دهد؟
واقعیت این است که بخش قابل توجهی از مشکلات اقتصادی کشور، ریشه در مسائل داخلی دارد؛ مسائلی که حتی در صورت رفع تحریمها نیز همچنان پابرجا خواهند بود.
تورم مزمن و چند دههای، کسری بودجه ساختاری دولت، ناترازی نظام بانکی، ناترازی صندوقهای بازنشستگی، بحران انرژی، رشد پایین سرمایهگذاری، فرار سرمایه، کاهش بهرهوری و افت مستمر قدرت خرید مردم، چالشهایی هستند که صرفاً با توافق حل نخواهند شد.
اقتصاد ایران در سالهای گذشته بارها تجربه کرده است که درآمدهای نفتی افزایش یافته، اما به دلیل نبود اصلاحات ساختاری، فرصتها به رشد پایدار اقتصادی تبدیل نشدهاند.
از همین رو، امروز مهمترین مطالبه مردم نباید صرفاً «توافق» باشد؛ بلکه باید شنیدن یک برنامه اقتصادی شفاف، عملیاتی و قابل ارزیابی برای دوران پس از توافق باشد.
دولت باید به صورت روشن پاسخ دهد:
➖ برنامه شما برای رساندن تورم به سطوح قابل قبول چیست؟
➖ چگونه میخواهید رشد نقدینگی را کنترل کنید؟
➖ چه راهکاری برای پایان دادن به کسری بودجه مزمن دولت دارید؟
➖ برنامه اصلاح نظام بانکی و مهار خلق بیضابطه پول چیست؟
➖ چگونه قصد دارید ثبات را به بازار ارز بازگردانید؟
➖ چه اقداماتی برای جذب سرمایهگذاری داخلی و خارجی در نظر گرفتهاید؟
➖ برنامه شما برای افزایش تولید، رشد بهرهوری و ایجاد اشتغال پایدار چیست؟
➖ برای حل بحران انرژی و ناترازی برق، گاز و سوخت چه راهبردی دارید؟
➖ چگونه میخواهید قدرت خرید خانوارها را ترمیم کنید؟
➖ سهم بخش خصوصی واقعی در اقتصاد پس از توافق چه خواهد بود؟
مردم حق دارند بدانند که دولت برای استفاده از فرصت احتمالی توافق چه نقشه راهی در اختیار دارد.
تجربه کشورهای مختلف نشان میدهد که توافق، رفع تحریم یا افزایش درآمدهای ارزی تنها زمانی به رفاه عمومی و رشد اقتصادی پایدار منجر میشود که همزمان اصلاحات اقتصادی، انضباط مالی، ثبات سیاستگذاری و بهبود محیط کسبوکار نیز در دستور کار قرار گیرد.
امروز سؤال اصلی این نیست که «آیا توافق میشود یا نه؟»
سؤال اصلی این است که:
اگر توافق شد، برنامه اقتصادی دولت برای نجات اقتصاد ایران چیست؟
زیرا آینده اقتصاد ایران را نه متن توافق، بلکه کیفیت تصمیمات اقتصادی پس از توافق تعیین خواهد کرد.
