هوش مصنوعی و زیرساخت قدرت؛ راهبرد ایران در عصر پردازش چیست؟
باتری خودرو با صفحات پانچ چیست؟
شهر باید مراقب حیله مافیاها باشد!
اشتباهات رایج در ارسال اظهارنامه مالیاتی که باعث جریمه میشود
خرید طلای آبشده بدون دغدغه؛ نگاهی به خدمات والگلد
واکاوی حقوقی سازوکار هماهنگی تعارضزدایی در چارچوب فرایند بورگنشتوک
توسعه از جامعه آغاز میشود، بازخوانی یک روایت متفاوت از موفقیت چین
دوره آموزش رایگان یک میلیون راهنما
آیا دولت نسخه اقتصادی برای فردای توافق دارد؟
پیشنهادی که نمیتوان رد کرد، هنر معامله در خاورمیانه
چگونه توسعه همزمان هوش مصنوعی، ظرفیت پردازشی و زیرساخت انرژی میتواند به مزیت رقابتی تازهای برای ایران تبدیل شود؟
بعضی میخواهند جای دشمن و منتقد را عوض کنند. هرکس از دفاع از ایران بگوید، «جنگطلب» معرفی میشود و هرکس نسبت به بدعهدی آمریکا هشدار دهد، مقصر شکست دیپلماسی. برای برخی، توافق با آمریکا چنان به اولویت تبدیل شده که امنیت، بازدارندگی و حتی انسجام ملی به حاشیه رانده میشود. خطر واقعی زمانی آغاز میشود که جنگ روایتها، مردم را مقابل یکدیگر قرار دهد و دوقطبیسازی، بزرگترین سرمایه کشور یعنی وحدت ملی را هدف بگیرد.
محمدعلی صلحچی و امیرحسین عسگری در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: مفهوم «هماهنگی جلوگیری از تعارض» به مجموعهای از ترتیبات عملیاتی اطلاق میشود که با هدف پیشگیری از تداخل ناخواسته عملیات نظامی، اشتباه در شناسایی اهداف یا تشدید غیرعمدی مخاصمات طراحی میشوند. این مفهوم در رویه بینالمللی سابقهای قابل توجه دارد و در دهههای اخیر از طریق خطوط ارتباطی اضطراری و سازوکارهای هماهنگی میان دولتها توسعه یافته است.
دیوید اوکس در مقاله چرا چین ثروتمند شد و هند نه؟ استدلال میکند که ریشه این شکاف را باید بسیار پیشتر و در تحولات اجتماعی و نهادی دو کشور جستوجو کرد.
امیرحسین عسگری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: منطق راهبردی ایجاب میکند که تهران به جای مدیریت صرف بحران، به دنبال طراحی ابتکاری دیپلماتیک باشد که بتواند از موقعیت دشوار کنونی، فرصتی برای بازتعریف روابط با غرب و کاهش هزینههای تقابل بسازد.
مشاور و دستیار مقام معظم رهبری در دیدار با صاحبان سکوهای توسعه صادرات و لجستیک هوشمند، ضمن تشریح چالشهای اقتصاد دیجیتال و تأکید بر ظرفیتهای بیبدیل کشور، از برنامهریزی برای رفع موانع فراروی این کسبوکارها خبر داد و گفت: تنها راه قوی شدن کشور از مسیر توجه به علم و فناوری است.
بحران هرمز فقط بحران نفت نیست؛ بحران مسیرهای انرژی، کرایه حمل، بیمه، گاز، آمونیاک، اوره، کود شیمیایی، هزینه کشاورزی، قیمت غذا و انتظارات تورمی است.
تصمیمات و سیاستهای پولی که پارامترهای کلان اقتصاد کشاورزی کشور را تغییر میدهد، میتواند به طور مستقیم یا غیرمستقیم بر تولید کشاورزی، لجستیک زنجیره تامین و قیمت مواد غذایی اثرگذار بوده و امنیت غذایی ملی را تحت تأثیر قرار دهد.