بر اساس بررسیهای بهعملآمده، نحوه مدیریت حمل و دفع نخالههای ساختمانی در تهران به یکی از نقاط تاریک عملکرد شهرداری تبدیل شده است. زمینهای بایر، حاشیه بزرگراهها و حتی برخی معابر شهری به محل انباشت پسماندهای عمرانی بدل شدهاند؛ تصویری که نشان میدهد سیاستهای نظارتی شهرداری کارآمدی لازم را ندارد.
کارشناسان میگویند نبود سامانههای هوشمند رصد و ضعف در اعمال جریمههای بازدارنده، زمینهساز گسترش تخلفات شده است. در حالی که قوانین مشخصی برای حمل نخالهها وجود دارد، اجرای این قوانین بهقدری سست بوده که بسیاری از پیمانکاران بدون نگرانی از تبعات قانونی، پسماندها را در نقاط غیرمجاز تخلیه میکنند.
شهرداری تهران بارها از برنامههای ساماندهی پسماند سخن گفته، اما واقعیت میدانی نشان میدهد این برنامهها هنوز به نتیجه ملموسی نرسیده است. تأخیر در جمعآوری نخالهها و نبود مسیرهای مشخص دفع، باعث شده شهروندان با مشکلات زیستمحیطی و آلودگی بصری گسترده مواجه شوند.
ادامه این روند میتواند پیامدهایی فراتر از منظر شهری داشته باشد. آلودگی خاک، تهدید منابع آب و افزایش آسیبهای اجتماعی از جمله خطراتی است که کارشناسان نسبت به آن هشدار میدهند. اگر مدیریت شهری نتواند سازوکاری شفاف و قابل نظارت ایجاد کند، بحران نخالههای ساختمانی میتواند به یکی از چالشهای جدی آینده تهران تبدیل شود.
