چهرههای حاضر از دولت سیزدهم با یک دستورکار روشن وارد رقابت شدهاند؛ بازنگری در حریم شهر تهران، ایجاد شهرکهای متصل و منفصل در نزدیکترین پهنههای پیرامونی پایتخت، پیوند توسعه مسکن با حملونقل سریع و انبوهبر و برداشتن موانع اداری و حقوقی برای جهش تولید مسکن. رویکردی که مستقیماً در برابر سیاستهایی قرار میگیرد که در سالهای گذشته، با قفلکردن ظرفیت توسعه تهران، مسکن را به کالایی لوکس و دستنیافتنی برای بخش بزرگی از شهروندان تبدیل کرده بود.
در این میان، خسرو دانشجو، معاون معماری و شهرسازی وزارت راه و شهرسازی در دولت شهید رئیسی و عضو سابق شورای شهر دوم و سوم تهران، بهعنوان یکی از چهرههای شاخص این جریان شناخته میشود؛ فردی که هم تجربه شورا را دارد و هم در سطح ملی، منتقد جدی سیاستهای محدودکننده توسعه شهری بوده است.
همچنین امیرمحمود غفاری، معاون برنامهریزی وزارت راه و شهرسازی دولت سیزدهم و دبیر اسبق کمیسیونهای زیرساختی دولت، با سابقه مستقیم در سیاستگذاری کلان حملونقل و مسکن، بر ضرورت خروج تهران از بنبست ساختوساز تأکید دارد.
بنیامین شکوهفر، دبیر کمیسیون عمران و ساختمان دولت شهید رئیسی و معاون سابق وزیر ورزش و جوانان، با تمرکز بر اصلاح فرآیندهای ساخت، تأمین مالی پروژههای شهری و فعالسازی ظرفیت بخش خصوصی وارد رقابت شده است.
در کنار وی، حمزه شکیب، رئیس سابق سازمان نظام مهندسی در دولت شهید رئیسی و عضو شورای شهر دوم و سوم تهران، با تجربه اجرایی و نظارتی در حوزه ساختمان و مهندسی شهری، یکی دیگر از چهرههای شاخص این فهرست به شمار میرود.
همچنین محمد جعفریان، عضو هیئتمدیره شرکت بازآفرینی شهری ایران در دولت سیزدهم، با سابقه فعالیت در حوزه نوسازی بافتهای فرسوده و خدمات اجتماعی، از مدافعان پیوند سیاستهای مسکن با عدالت شهری به شمار میرود.
از دیگر چهرههای حاضر میتوان به سجاد جلالی، مدیرکل سابق حقوقی وزارت راه و شهرسازی، علی جعفری، مشاور سابق وزیر و مدیرکل حوزه وزارتی این وزارتخانه اشاره کرد که هر دو بر اصلاح بوروکراسی پیچیده شهری، توسعه زیرساختها و تسهیل تولید مسکن تأکید دارند.
با این حال، در میان اسامی منتشرشده، غیبت برخی چهرههای کلیدی حوزه مسکن دولت شهید رئیسی قابل توجه است. انتظار میرفت چهرههایی همچون سیدجواد سادات، از طراحان اصلی قانون ساماندهی بازار اجاره و مشاور سابق و مدیرکل حوزه وزارتی وزیر راه و شهرسازی، هادی عباسی معاون سابق مسکن وزارت راه و شهرسازی، ابوالفضل نوروزی مدیرکل سابق دفتر اقتصاد مسکن وزارت راه و شهرسازی و سعید غفوری مدیرعامل شرکت عمران شهرهای جدید ایران در دولت شهید رئیسی در این دوره ثبتنام کنند؛ با این حال، بر اساس فهرستهای منتشرشده، نامی از این افراد دیده نمیشود؛ غیبتی که میتواند در تعیین ترکیب نهایی جریان مسکنمحور انتخابات شورای شهر تهران اثرگذار باشد.
نکته کلیدی آن است که رویکرد مدیران دولت شهید رئیسی صرفاً محدود به تولید مسکن نیست، بلکه توسعه حملونقل سریع، ساماندهی بازار اجاره در کلانشهرها، بهرهگیری از روشهای نوین تأمین مالی شهری و توسعه زیرساختهای فناورانه را نیز شامل میشود؛ مسیری که تجربه موفق سامانه خودنویس در دولت شهید رئیسی، با نقش مؤثر در ثبت شفاف قراردادهای خرید، فروش و اجاره مسکن، نمونهای عملی از آن محسوب میشود.
این نگاه در تقابل مستقیم با رویکردی قرار دارد که در دوره مدیریت شهری منتسب به پیروز حناچی و جریان اصلاحات دنبال شد؛ رویکردی که با مخالفت صریح با توسعه افقی تهران، توقف عملی تولید مسکن و تشدید گرانسازی، تهران را به شهری غیرقابلدسترس برای اقشار متوسط و پایین تبدیل کرد. حناچی که در این دوره بهعنوان سرلیست اصلاحطلبان وارد رقابت شده است، از نگاه منتقدان نماد همان سیاستهایی است که بحران مسکن و افزایش فشار بر بازار اجاره را در پایتخت تشدید کرده است.
انتخابات پیشروی شورای شهر تهران بیش از هر دورهای، به همهپرسی درباره آینده مسکن و زیست شهری پایتخت تبدیل شده است؛ انتخاب میان مسیری که بر تولید، توسعه و مداخله فعال تأکید دارد یا ادامه سیاستهایی که تهران را در چرخه گرانی، کمبود مسکن و نارضایتی اجتماعی گرفتار کرده است
