جای خالی یک سند

بعضی خلأها ناگهانی به وجود نمی‌آیند؛ آرام شکل می‌گیرند، آن‌قدر آرام که سال‌ها کسی متوجهشان نمی‌شود. نه بحرانی فوری ایجاد می‌کنند و نه تیتر خبر می‌شوند. فقط جایی در ساختار باقی می‌مانند؛ مثل برگه‌ای که از میان پرونده‌ای قطور بیرون کشیده شده باشد و هیچ‌کس نداند دقیقاً چه زمانی و چرا. حکمرانی دیجیتال در ایران، دست‌کم در حوزه کودکان و نوجوانان، چنین وضعی دارد. بحث و نگرانی فراوان است، اما سندی روشن و عملی که سن، دسترسی و مسئولیت را تعریف کند، هنوز وجود ندارد.